trainerperth

Silver : (นั่งคุยงานอยู่กับGold)
ก๊อกๆๆ
Gold : ใครมาเคาะประตูเนี่ย เชิญ(กดสวิตซ์เปิดประตูที่โซฟา)
Dino : แก๊กๆๆ
Gold : นี่มันเจ้าDinoที่ฉันให้Fangไปนี่นา แสดงว่าเกิดเรื่องแล้ว
Silver : แล้วมันเกี่ยวอะไรกับตุ๊กตาหุ่นยนต์ไดโนเสาร์นี่ล่ะ
Gold : ไม่รู้อะไรซะแล้ว ของทุกอย่างที่ฉันออกแบบ มันมีลูกเล่นไม่ธรรมดาแน่
Dino : (เปิดหลังและฉายภาพ 3 มิติขึ้นมา)
(ฉายเหตุการณ์ตั้งแต่เครซเซอเลียกล่อมลูกจนหลับ ตอนที่คืนร่าง และตอนที่.....
ตอนที่Dark maskมาลักพาตัวทั้ง 2 คนไป)
Gold : เจ้ามืดนี่อีกแล้ว
Gold : Silver อย่าไปหลงกับดักยั่วอารมณ์ของมันนะ
Silver : (คว้าดาบและวิ่งหายไปไกลแล้ว)
Gold : เลือดขึ้นหน้าแบบนี้อะไรก็ฉุดไม่อยู่แล้ว =[]=*


Silver(ระหว่างที่วิ่งกลับไปบ้าน) : แกนะแก เจ้าDark mask(ตาค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดง)(ผมเริ่มยาวชึ้นและเปลี่ยนเป็นสีแดงเช่นกัน)(เขี้ยวงอกออกมานอกปาก)
(มีควันสีดำเกิดขึ้นมารอบตัวSilver)
(ควันจางลง)
Silver : (อยู่ในร่างอสูร)


จนSilverวิ่งมาถึงบ้านตัวเอง
Silver : กลิ่นยังอยู่แถวนี้ แสดงว่าซ่อนอยู่ไม่ไกลนี่แหละ
Dark mask : มาได้ไวและหาตัวได่อย่างแม่นยำจริงๆ
Dark mask : ไม่รู้เป็นเพระว่าเกราะสีเงินที่ใส่อยู่ หรือ...
Dark mask : เป็นเพระพลังของปีศาจที่แกผนึกไว้กันแน่
Silver : กรอด หนอยแน่!(กางกรงเล็บ)
Dark mask : โอ๊ะโอ๋ ถ้าจะเล่นงานฉันล่ะก็(จับตัวRanaขึ้นมา)แม่นี่น่ะ เยินแน่
Dark mask : เพื่อให้สบายใจ ลูกของแกกับเจ้าสัตว์เดรัจฉานนั่นน่ะ นั่งกลัวหัวหดอยู่ใต้ต้นไม้โน่น
Dark mask : ถ้าอยากรักษาชีวิตทั้งหมดไว้ล่ะก็(ยื่นมือมาข้างหน้า) ส่งเกราะสีเงินมาซะ!
Silver : สกปรกที่สุด
Dark mask : ถ้าไม่ชนะด้วยฝีมือ ก็ต้องความฉลาดนี่แหละ


Gold(มาแต่เสียง) : ต่อให้ได้ไปก็ไม่สามารถสวมมันได้อยู่ดี!
Dark knight : ห่ะ อั่ก ขึกๆ(โดนGoldล๊อกคอจากข้างหลัง)
Rana : (หลุดออกมาจากDark maskแล้วทรุดไปกับพื้นทันที)
Gold : Silverฉันขอโทษ เรื่องที่Ranaคือเครซเซอเลีย ฉันสั่งไว้เองว่าห้ามบอก ตอนแรกเธอก็แปลงร่างไม่ได้หรอก แต่เธอมาขอให้ฉันช่วยเมื่อนานมาแล้ว ส่วนสาเหตุที่ฉันไม่ให้เธอคืนร่างตอนอยู่กับนาย เพราะว่าฉันไม่อยากให้ลูกของนายไม่ยอมรับในตัวเธอ...
Gold : เหมือนกับที่ฉันเคยเจอ!
Silver : (ยืนนิ่งไม่พูดอะไร)(คืนร่างเดิม)
Gold : ส่วนแก จะเคียดแค้นอะไรSilverนักหนาวะ
Dark mask : หึๆ เฮอะ เฮือก บึ้มมมมม(กลายเป็นควันสีดำหายไปจากตรงนั้น)
Gold : หนีไปได้อีกแล้ว ไอ้หมอนี่ร้ายจริงๆ


Rana : (หลุดจากการสกัดจุด)Silver มาได้ไง
Silver : (ยืนนิ่งไม่พูดอะไร)(มือกำแน่น)
Gold : (โกรธจัดแหงมๆ)
Rana : (กลัวSilverจนหน้าซีด)
Silver : (ค่อยๆเดินเข้ามาหาRana)
Gold : เดี๋ยวSilver ใจเย็นๆ มีอะไรมาลงกับฉัน อย่าไปลงกับRanaเลย
Silver : ไม่ยงไม่เย็นมันแล้ว


Silver : (ก้มตัวลงกอดRanaไว้อย่างอ่อนโยน)
Silver : คิดถึงเธอที่สุด ในที่สุดฉันก็ได้เจอเธอ.....
Silver : (ถอดหน้ากากแล้วโยนทิ้งแล้วปาดน้ำตา)แบบที่เธอเป็นอีกนะ
Silver : (ดึงRanaมาจูบ)จ๊วบบบบบบบบบบบบบบ
Rana : (กอดSilverไว้เหมือนกัน)ในที่สุดก็ได้กอดSilverแบบเต็มๆอีกครั้ง คิดถึงSilverแบบนี้ที่สุด
Silver & Rana : (มองตากันหวานซึ้ง)
Gold : เอ่อ ลูกนายล่ะ
Silver : ฝากนายดูวันนึงละกัน วันนี้อยากอยู่กับ...
Silver : มนุษย์ที่ฉันรักอย่างแท้จริง
Silver : กลับบ้านกันเถอะRana
Rana : บ้านไหนนั้นตอนนี้ไม่สำคัญมากเท่ากับบ้านที่มีSilverแล้วล่ะ
Gold : เอิ่ม สงสัยFangจะได้น้องแฮะ..... หินแห่งชีวิตเอ๊ย
หินแห่งชีวิต : เอ๊ย
Gold : ฝากด้วยนะเอ๊ย
หินแห่งชีวิต : จัดไปนะเอ๊ย
Gold : อ่านใจก่อนนะ กันพลาด เพราะฉันเคยได้ยินSilverพูดว่าอยากมีลูกแค่คนเดียว
หินแห่งชีวิต : จะให้ฉันเป็นถุงยางใช่มะ
Gold : (แอบขำนิดๆ)เออ
หินแห่งชีวิต : ใช้งานตูผิดประเภทอีกแล้ว ฉันให้ชีวิตนะ ไม่ใช่ห้ามชีวิต
หินแห่งชีวิต : (หายเข้าไปในตัวSilver)

trainerperth

Silver : (ตื่นแต่เช้า)หาววววววว(หันไปมองRana)
Silver : กลับเป็นเครซเซอเลียแล้วเหรอ
Silver : แต่ช่างเถอะ ถึงยังไง ภายในเธอก็คือRanaที่ฉันรักเหมือนเดิม(ก้มไปจุ๊บแก้มเครซเซอเลีย)
Silver : ไหนๆก็ถอดหน้ากากแล้ว ขอส่องหน้าตัวเองชัดๆหน่อยดีกว่า ว่าหล่อขนาดไหน(เดินไปห้องน้ำแล้วส่องกระจก)
Silver : .....


Silver : แว๊กกกกกกก! เกิดอะไรขึ้นกับช้านนนนน
Gold : (ดักฟังอยู่บนหลังคา)ท่าจะรู้ตัวแล้วมั้ง
Silver : (พบว่าตัวเองกลายเป็นDarkraiไปแล้ว)
เครซเซอเลีย : (ตื่นตามมา)อ้าว คืนร่างเดิมแล้วเหรอเนี่ย
Darkrai : อย่ามัวแต่สนใจตัวเอง ดูฉันซิเนี่ย ดู๊
เครซเซอเลีย : ว๊าย ทำไมเป็นอย่างงั้นไปได้ล่ะ
Darkrai : ถามฉันแล้วฉันจะไปถามใครล่ะ
เครซเซอเลีย : (ขำเล็กน้อย)แต่แบบนี้ก็ดีนะคะ
เครซเซอเลีย : เราจะได้คู่กันไง
Darkrai : จะบ้าเรอะ แล้วฉันจะไปทำงานยังไงเนี่ย สวมเกราะก็ไม่ได้


Gold : (เดินเข้ามาแบบไม่รู้เรื่อง)เฮ้ย Darkraiหลุดมาจากไหนเนี่ย
Darkrai : นี่ฉันเอง Silver
Gold : แล้วไหงเป็นเงี้ย หรือว่าแปลงร่างให้เข้ากับเครซเซอเลีย
Darkrai : ฉันก็ไม่รู้ ตื่นมาก็เป็นแบบนี้แหละ
Gold : แล้ว.... (ลดเสียงตัวเอง) เมื่อวานแอบทำอะไรกับเครซเซอเลียบนเตียงรึเปล่า
Darkrai : กะ ก็ นะ...
เครซเซอเลีย & Darkrai : (หน้าแดงแล้วก้มหน้าตอบ)จัดไปหลายยกเลยล่ะ เกือบเช้าแน่ะ
Gold : (ลาติ๊จังว่าหนักแล้วนะ คู่นี้พอเต็มที่นี่ยอมแพ้เลย) อืม... พอจะเดาได้ว่าแกรับDNAโปเกมอนเข้ามาในตัวแล้วล่ะ
Darkrai : (ช๊อค)แล้วจะกลับเป็นแบบเดิมได้มั๊ย
Gold : เดี๋ยวDNAก็สลายไปเองแหละ แค่ใช้เวลาหน่อยนะ
Darkrai : เฮ้อ โล่ง นานขนาดไหนล่ะ
Gold : นายจัดกับเธอขนาดไหน นับเป็นชั่วโมงแล้วเปลี่ยนหน่วยเป็นวัน
Darkrai : ประมาณสัปดาห์นึงเลยเหรอ!
Gold : ช่วงนี้นายพักอยู่บ้านไปก็ละกัน ถือเป็นโอกาสดีด้วยที่จะได้อยู่ด้วยกัน 2 ต่อ 2 ส่วนFangน่ะ เดี๋ยวจัดการให้
Darkrai : อะ เออ
Gold : ไม่อยู่เป็น กขค และ ไปล่ะ
Darkrai : ตามสบาย
เครซเซอเลีย : เอ๊ แบบนี้ก็เปลี่ยนบรรยากาศจากมนุษย์เป็นโปเกมอนได้นี่เนอะ
Darkrai : คืนนี้จะเอาอีกเหรอ
เครศเซอเลีย : สัปดาห์เดียว เอาให้คุ้ม เพราะก่อนที่จะรู้ความจริงน่ะ ในร่างเครซเซอเลียมันลำบาก แต่แบบนี้ก็เสมอกันล่ะ
Darkrai : อย่านะเฮ้ย เดี๋ยวลูกก็ล้นบ้านหรอก
เครซเซอเลีย : (เซทับตัวDarkrai)แค่มีพลังจิตก็"เอาอยู่"


แต่ความจริงคือ.....
Gold : ไปทำแบบนั้นจะดีเหรอ
หินแห่งชีวิต : 555+ ขอเล่นหน่อย เดี๋ยวสะใจแล้วคืนร่างให้ ไม่เกินสัปดาห์หรอก
Gold : แล้วถ้าเครซเซอเลียเกิดอยากสวีทกับSilverล่ะ
หินแห่งชีวิต : เปลี่ยนแค่รูปร่างDNAก็ยังเข้ากันไม่ได้เหมือน ไม่ต้องห่วงๆ
Gold : ถ้าSilverรู้นี่นายกลายเป็นผงไร้ชีวิตแน่


แต่ก็มีเรื่องเกิดขึ้นในMaze forest
Beast emperor : แฮ่กๆๆ นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย
??? : คริๆๆๆๆ แง่ง(ยิงลูกพลังงานใส่)
ตูม!
Beast emperor : อั่ก (นอนกองกับพื้น)
??? : ถึงเวลาตายของแกแล้ว(แยกเขี้ยว)
ชิ้วววววววว<<<มีลมสีฟ้าพัดผ่านมา
??? : หายไปไหน
Wolf(ที่มีBeast emperorกองอยู่บนหลัง) : (หันกลับไปมอง???)
??? : ช่างมันแค่นี้ก็ถือว่าคุ้มแล้ว(แปลงร่างเป็นBeast emperor) ฮึๆๆๆ
Wolf : (ตาเบิกกว้าง รับรู้ถึงอันตรายก่อนจะวิ่งหนีมาจากตรงนั้น)

trainerperth

ที่หลังวังของเจ้าหญิง
Gold : ให้Silverได้พักหน่อยก็ดี ทำงานมาตลอดเลยนี่นะ ไม่เคยพักผ่อน แถมทำงานดีีและก็ฝีมือไร้เทียมทานด้วย
เจ้าหญิง : เอาความจริง
Gold : อยากให้Silverได้อยู่กับRana 2 ต่อ 2 อ่ะ เห็นมันเฉามานาน
เจ้าหญิง : แล้วเธอไม่กลัวฉันเฉาบ้างเหรอ
Gold : อย่าเธอไม่เฉาหรอก
Gold : เพราะเธอเหี่ยวอยู่แล้ว
เจ้าหญิง : ป๊าบบบบบบบบบบบ(ตบGoldไปฉาดนึงเต็มๆ) >///[]///< ฉันยังสาวเต่งตึงอวบอึ๋มอยู่นะย้าาาาาาาาาาา
Gold : (ล้มไปซบตักลาติ๊จัง) ตบแรงอ่ะ ไม่นึกว่าจะแรงควายขนาดนี้
เจ้าหญิง : แล้วตอนนายยกรถถังทั้งคันนั่นเรียกแรงอะไร
Gold : (หันไปสบตาลาติ๊จัง)แรงรักล่ะมั้ง
ลาติ๊จัง : >///w///< บ้า พี่Goldอ่ะ
เจ้าหญิง : T_T หวานกันเข้าไป นี่คิดว่าออกมานอกวังแล้วจะห่างฉากรักจากเจ้าเอลกับซาน่าจังแล้วนะ ยังจะเจอฉากที่หวานยิ่งกว่าอีก
Gold : (หันไปมองคู่เอลเรดกับซาไนท์ที่อยู่ใต้ต้นไม้ห่างออกไป)
ซาน่าจัง : (ซบอกเอลเรดอยู่)
Gold : 555+ คู่นั้นก็ใช่ย่อยแฮะ เหมาะสมกันดีจริง
เจ้าหญิง : จะตอกย้ำกันไปหนาย
Gold : น่าแปลกนะ สวยอย่างเธอทำไมไม่มีใครเอา
เจ้าหญิง : แต่ฉันก็ยังเทใจให้นายหมดนะ ยังไงก็ลืมนายไม่ลงหรอก
Gold : ขอให้เจอคนที่ใช่ซักวันละกัน
Gold : หากเธอเหงาแต่อย่างใดมาหาฉันได้นะ ฉันพร้อมจะดูแลเธอเสมอ
ลาติ๊จัง : อย่าลืมหนูกับลูกๆละกันนะคะ
Gold : ยังไงก็ไม่ทิ้งครอบครัวหรอกจ๊ะ


ใต้ต้นไม้อีกต้นที่ห่างออกมา
จัสมิน : แหม พ่อกับแม่นี่สวีทกันจังเลยนะ
วิล : ถ้าไม่รักกันขนาดนั้นก็ไม่มีเราหรอกน่า
จัสมิน : อยากมีใครซักคนให้ซบแบบนั้นบ้างจังเลย
วิล : (หน้าแดง)ถ้าไม่รังเกียจมาซบพี่ก่อนก็ได้นะ พี่ไม่ว่าหรอก
จัสมิน : (หน้าแดง)จะดีเหรอคะ มันออกจะ
วิล : เพื่อน้องที่น่ารักของพี่ ไม่เป็นไรหรอกน่า(ดึงจัสมินมาซบอกตัวเอง)
จัสมิน : >///w///< อุ่นดีจัง รู้แล้วว่าทำไมแม่กับพ่อถึงได้ชอบซบกัน
วิล : อิ๊ๆๆ เป็นไง
จัสมิน : (เคลิ้มอยู่บนอกพี่)
วิล : อ้าว หลับไปเลยเหรอ
วิล : (ลูบตัวจัสมิน)
วิล : (คิดในหัว)น้องที่ไร้เดียงสา น่ารักสดใสแบบนี้ อยากอยู่ดูแลไปนานๆจัง แต่ว่าน้องก็โตเป็นสาวแล้ว(1.2 m.) พี่เองก็โตจนตัวโตกว่าแม่แล้ว(1.5 m.) อีกไม่นานก็คงต้องไปหาคู่ที่รักจริงแล้วล่ะ คงอยู่ดูแลน้องได้อีกไม่นานหรอก


ตอนกลางคืน
Darkrai : ต้องทนอยู่ในสภาพนี้ไปนานขนาดไหนเนี่ย
เครซเซอเลีย : เอาน่าๆ จะได้เข้าใจความรู้สึกของโปเกมอนไง และก็...
เครซเซอเลีย : จะได้คู่กับฉันด้วย
Darkrai : เธอเปลี่ยนป็นมนุษย์ไม่ง่ายกว่ารึไง
เครซเซอเลีย : ก็เปลี่ยนกันบ้างดิ
Darkrai : เธอนี่เรื่องมากจริงๆ
เครซเซอเลีย : ว่าฉันเรอะ!
Darkrai : ใช่ แล้วทำไม
เครซเซอเลีย : หนอยต่อปากต่อคำ ไซโคคิเนซิส
Darkrai : It had no effect
เครซเซอเลีย : (เหงื่อตก)กึ๋ย...
Darkrai : (ยักคิ้วข้างนึง)
Darkrai : (ฉุดเครซเซอเลียขึ้นเตียง)สงสัยจะต้องให้It's super effective
เครซเซอเลีย : อ๊่าาาาาาาาาา ไม่บอกกันก่อนเลยเหรอ
Silver : บอกก็ไม่ตื่นเต้นซี่
เครซเซอเลีย : อร๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาง

trainerperth

ที่หลังวังแสนสวยของเจ้าหญิง
เจ้าหญิง : วันนี้ทำไมถึงไม่มีหนุ่มๆมาหาบ้างเลยน้า
ลาติออส(และครอบครัว) : (Teleportมาข้างๆเจ้าหญิง)ยู้ฮู เจ้าหญิง
เจ้าหญิง : ลาติออสมาจากไหนเนี่ย
ลาติออส : แหม ทำเป็นจำไม่ได้ ผมเอง Goldไง
เจ้าหญิง : แล้วทำไมแปลงร่างเป็นลาติออสซะล่ะ
ลาติออส : แหม เห็นSilverกลายเป็นDarkraiแล้วคู่กับเครซเซอเลีย ก็เลยอยากแปลงเป็นลาติออสคู่กับลาติแอสบ้างอ่ะ
เจ้าหญิง : =o= จริงๆเล้ย แต่ก็เอาเถอะนะ แต่ดูๆไปก็น่ารักกันทั้งครอบครัวดีนี่
ครอบครัวLati@s : ^///^
เจ้าหญิง : ว่าแต่มาทำไมเนี่ย
ลาติออส : มาหาที่สวยๆอยู่กับสาวน่ารักๆแล้วหาอะไรๆหวานๆทำด้วยกันไง
เจ้าหญิง : = =* ตรูอิจฉาโว๊ย
ลาติออส : แหม เธอก็สาวน่ารักนะ
เจ้าหญิง : จริงเหรอ ^///^
ลาติออส : อืม แต่ลาติ๊จังสาวน่ารักกว่า


ผลั๊ววววววววววววววววะ
เจ้าหญิง : (เสกคฑาพลังจิตมาฟาดหัวลาติออส)งั้นเจอสาวโหดหน่อยเป็นไง
ลาติออส(หัวโน) : อยากเจอหนุ่มโหดบ้างมั๊ยล่ะ
เจ้าหญิง : กล้าเหรอ!
ลาติออส : กะ กลัวแล้วก๊าบ
ลาติ๊จัง : แหม ทีศัตรูอย่างเก่งป็นล้านดันสู้ได้ ทีผู้หญิงคนเดียวดันกลัว
วิล & จัสมิน : 555+
ลาติออส : เค้าเรียกว่าให้เกียรติลูก
เจ้าหญิง : (เอานิ้วยันหัวลาติออส)เหรอ?
ลาติออส : จริงจริ๊ง
ลาติ๊จัง : พ่อหนุ่มนี่แถได้ตลอดอ่ะ(หยิกแก้มลาติออส)
ลาติออส : เค้าเรียกเอาตัวรอดแบบขอไปทีต่างหาก
ทุกคน/ตัว : 555+


มีอาเงฮันต์บินมาใกล้ๆเจ้าหญิง
เจ้าหญิง : อาเงฮันต์ตัวนี้สีสดดีจังเลย ปีกก็เป็นมัน สวยมาก
ลาติออส : ก็เจ้ามันอาเงฮันต์ฉันนี่ มานี่มา บิวตี้(Beauty)
บิวตี้ : (ส่ายหัวแล้วมาเกาะหัวเจ้าหญิง)
เจ้าหญิง : อิ๊ๆๆ ของสวยต้องคู่กับคนสวยจ๊ะ
ลาติออส : เดี๋ยวปล่อยอดข้าวเย็นเลยนี่ = =*
บิวตี้ : (รีบบินมาเกาะลาติออส)
เจ้าหญิง : ใจร้ายอ่ะ ปล่อยอดข้าว
ลาติออส : 555+ พูดเล่นน่า จะไปเล่นกับเจ้าหญิงก็ไปเถอะ เห็นมาหาประจำนี่
บิวตี้ : ฮันต์ ^^ (บินไปวนรอบตัวเจ้าหญิง)
ลาติออส : ขอตัวไปหวานกับมังกรสาวน้อยก่อนนะ
เจ้าหญิง : จะไปไหนก็ไปเลยไป (ไปสะดุดตากับอะไรบางอย่างเข้า) Gold นั่นอะไรอ่ะ (ชี้นิ้วไปที่อะไรบางอย่่าง)
ลาติออส : (หันไปตามนิ้วเจ้าหญิง) หือ?


มีผีเสื้อบินอยู่ แต่ว่า...
ลาติออส : ผีเสื้อเหรอ แต่ทำไมสีมันวาวแปลกๆ
ผีเสื้อตัวนั้น : (บินเข้ามาใกล้)
ลาติออส : หุ่นยนต์เหรอ!? สุดยอดเลย พรื้วไหวเหมือนของจริงมาก ใครสร้างเนี่ย
ลาติออส : (เอะใจ) เดี๋ยวนะ แมลงที่เป็นหุ่นยนต์ รึว่า.....
และแล้วก็มีเสียงของบุคคลที่Goldคาดคิดดังตามมา
Zecter : เจ้าผีเสื้อนี่บินพาเราหลงมาที่แปลกๆอีกแล้ว เฮ้ ผีเสื้อ เจ้าบินไปอยู่ไหนเนี่ย
หุ่นยนต์ผีเสื้อ : (บินมาเกาะหัวลาติออส)
ลาติออส : (มาเกาะอะไรหัวฉันเนี่ย = =*)ใช่ตัวนี้รึเปล่าZecter
Zecter : (หันมาตามเสียง)
ลาติออส : (ชี้ไปที่หัวตัวเอง) ตัวนี้เนี่ย
Zecter : (งงกับตัวที่พูดกับตัวเอง)อะ เอ่อ ใช่ (คิดในหัว : ตัวอะไรวะเนี่ย อยู่ดีๆมาคุยกับฉัน) (แบมือให้หุ่นยนต์ผีเสื้อมาเกาะ)
หุ่นยนต์ผีเสื้อ : (บินมาเกาะมือZecter)
Zecter : แกนี่ซนจริงๆ หือ?(หันไปเจอบิวตี้)
Zecter : โอ้โห เป็นผีเสื้อที่สวยจริง
บิวตี้ : (รีบหลบไปหลังหัวเจ้าหญิง)
Zecter : ไม่ต้องกลัวหรอก มานี่ซิเจ้าผีเสื้อ
ลาติออส : มันไม่คุ้นกับนายต่างหากเลยซ่อนน่ะ
Zecter : นี่แกเป็นตัวอะไรมาคุยกับฉันเนี่ย
ลาติออส : โห พอไม่ใช่แมลงนี่ เสียงแข็งเลยนะ
Zecter : บ๊ะ คุยตอบได้ด้วย ไม่ธรรมดานะเนี่ย
เจ้าหญิง : (สะกิดZecter) =w=* เอ่อ พ่อหนุ่ม นั่นน่ะจอมทัพGoldนะ เค้าแปลงร่างอยู่
Zecter : หา! (หันกลับไปมองลาติออสแบบไม่เชื่อสายตาตัวเอง)
ลาติออส : ข้องใจเหรอZecter
Zecter : ปละ...เปล่า ขอโทษคร้าบบบบบบบ(วิ่งเปิดแน่บไปเลย)
ลาติออส : ฉันไม่ได้ทำเสียงดุอะไรเลยนะ ทำไมกลัวขนาดนั้นล่ะ
ลาติ๊จัง : ใครเห็นพี่Goldสภาพนี้ก็งงทั้งนั้นแหละค่ะ ที่หนีนี่น่าจะเพราะงงมากกว่ากลัวนะคะ
ลาติออส : แต่ก็นะ ใครจะเห็นฉันยังไงฉันไม่สนหรอก แต่ฉันเห็นเธอแล้าน่ารักเป็นพอ(หยิกจมูกลาติ๊จัง)
ลาติ๊จัง : พี่Gold อ๊ะ ไม่ซิ ลาติออสอ่ะ
เจ้าหญิง : (ยืนเฉาอยู่ตรงนั้น)ใครก็ได้มาหามฉันเข้าวังหน่อย ทนดูไม่ได้
เอล : = =* (เดินมาพยุงเจ้าหญิงเข้าวัง)
บิวตี้ : (บืนออกมาจากเจ้าหญิง) =o=*

trainerperth

ที่สำนักงานSSP
Gold : (เดินอยู่ที่ทางเดิน)
Beast emperor : (เดินสวนมา)
Gold : เอ๊ะ วันนี้เป็นอะไรเนี่ยถึงได้ออกมาจากป่าเนี่ย
Beast emperor : (เดินสวนไปแบบไม่เหลียวแลเลย)
Gold : (งง อะไรของเค้า ไม่พูดไม่จา)


Gold : (เดินมาจนถึงห้องทำงาน)
Silver : (เปิดประตูพรวดเข้ามา)
Gold : อ้าวคืนร่างเดิมได้แล้วเหรอ
Silver : เปล่าท่านGold คือผมพบอะไรบางอย่าง
Gold : ???
Silver : (เปลี่ยนสภาพเป็นGold)
Gold : เหอ?
Gold* : ใช่อย่างที่คิดจริงๆด้วย
Gold* : (กลายเป็นTitan)
Titan : นี่ผมเองนะ ดูเหมือนว่าArc-mantewจะสามารถก๊อปปี้ร่างได้โดยแค่มองเห็นเท่านั้น แต่ก๊อปปี้ได้แค่รูปร่างภายนอก
Titan : ถ้าหากจะก็อปปี้ร่างได้สมบูรณ์ คือได้ทั้งความทรงจำ นิสัย และความสามารถ จำเป็นต้องมีตัวอย่างDNAจากร่างต้นแบบด้วย
Gold : พวกMantewแบบเดิมจะก๊อปี้ได้ต้องมีตัวอย่างDNAสถานเดียวซินะ
Gold : แบบนี้ก็หม่ยความว่า.....
Titan : ผมรู้ว่านี่คือท่านGold ผมจำแววตาท่านได้
Titan : ไม่ได้เจตนาจะดูหมิ่น แต่คนที่ผมยืนอยู่ด้วยอาจจะเป็นArc-mantewก็เป็นได้
Gold : แบบนี้หมายความว่าแม้แต่พวกเดียวกันเองก็ต้องระวังตัวซินะ
Titan : ดังนั้นผมขอร้องท่านนะ พรุ่งนี้ช่วยวิจัยผมที แล้วหาให้ได้ว่ามีลักษณะอะไรที่มันเป็นเอกลักษณ์ที่พวกArc-mantewต่อให้ก๊อปปี้แล้วยังหลงเหลืออยู่
Gold : ได้เลย เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันที่แลปแต่เช้า
Titan : (ออกจากห้องไป)


Gold : แสดงว่าเจ้าชายมายา"ชาร์ล"ตอนนั้นโดนก๊อปมาซินะ เพราะติดต่อไปล่าสุดเมื่อไม่นาน ยังอยู่ดาวมิราจอยู่เลย
หินแห่งชีวิต : เอาละไงแบบนี้สงสัยเดี๋ยวมีพลาดฆ่ากันเองแน่ Gold : ไม่ใช่เวลามาเล่นแล้วล่ะ คืนร่างเดิมให้Silverเถอะ เค้าช่างสังเกต น่าจะดูอะไรออกบ้าง และอีกอย่าง ถ้าเกิดมันปลอมเป็นใครซักคนไปหาเค้าตอนนี้ เค้าป้องกันตัวเองไม่ได้แน่
Gold : (รีบวิ่งพรวดพราดออกไป)


Gold : (สวนกับBeast emperorอีกรอบ)
Beast emperor : (ชกGoldจนคว่ำ)
Gold : อะไรของนายBeast emperor ฉันไม่มีอารมณ์มาสู้กับนายตอนนี้นะ มีธุระยิ่งรีบๆอยู่
Beast emperor : (ชกGoldเต็มเหนี่ยวอีกรอบ)
Gold : (โดดหลบได้อย่างฉิวเฉียดพอดี)
Beast emperor : (ชกจนผนังยุบไปเลย)
Gold : มีพลังงานลบแผ่ออกมา นี่ไม่ใช่Beast emperor คืนร่าง(มีแสงสีทองสว่างออกมาคลุมร่าง)
(แสงสีทองจางลงจนเห็นGoldอยู่ในเกราะจอมทัพเต็มยศ)
Gold : แกเป็นใคร!?


Beast emperor(ในร่างWolf)(ตัวจริง) : ย่ะห์(พังกำแพงเข้ามาชนตัวBeast emperor*ออกไป)
Gold : ห่ะ Beast emperor
Beast emperor : เจอตัวจนได้ ท่านGoldไม่เป็นไรใช่มั๊ย
Gold : ฉันน่ะไม่ แต่...
Gold : นายเข้าทางประตูเป็นม๊ายยยยยยยยย! พังมาหลายทีแล้ว
Beast emperor : ไม่ใช่เวลามาห่วงเรื่องนี้แล้วท่าน ห่วงไอ้ตัวข้างหน้าก่อนดีกว่า
Beast emperor* : แกตามมาได้ยังไง
Beast emperor : จมูกหมาป่า ยังไงก็ตามเจอ ฮึ่ย ฮึบ ย่าห์(ฟันBeast emperor*ไม่ยั้ง)
Beast emperor* : อุ โอ้ อั่ก(กระเด็นถอยไป)
Beast emperor* : (กลายสภาพเป็นArc-mantew)
Gold : เพิ่งพูดถึงก็เจอเลย
Arc-mantew : กรรร แง่ง(กระโดดทะลุเพดานหนีไป)
Beast emperor : ไม่ให้หนีหรอก(เปลี่ยนไปใช้ร่างค้างคาวแล้วบินตามออกไป)
Gold : เริ่มมากันแล้ว แต่ยังไงก็ต้องตามล่าเจ้าตัวนี้ก่อน

(หลายนาทีต่อมา)
เจ้าหน้าที่ : มันหนีรอดไปได้ครับ
Gold : เป็นเรื่องแล้วไง

trainerperth

รุ่งเช้าที่บ้านSilver
Gold : (โผล่หัวพ้นขอบหน้าต่างออกมา)
Darkrai : ZZzzz(อยู่ในท่ากอดเครซเซอเลีย)
Gold : อยากให้ 2 ตัวนี้อยู่ด้วยกันไปนานๆจริง แต่ก็ขอโทษด้วยนะSilver เราต้องพึ่งนายแล้วล่ะ(ยื่นหินแห่งชีวิตเข้าไปในห้อง)
หินแห่งชีวิต : (ลอยหายเข้าไปในตัวSilver)
Darkrai : (ค่อยๆเปลี่ยนกลับเป็นSilver)
Gold : (เขียนโน้ตแล้วปาเข้าไปข้างๆเกราะของSilver)

มาหาที่SSPหน่อย เห็นหลับอยู่กับเครซเซอเลียเลยไม่อยากรบกวน
ปล.ยินดีด้วยที่นายคืนร่างเดิมแล้ว

Gold

ช่วงสายๆที่แลปในSSP
Titan : (มีสายต่างๆระโยงระยางเต็มตัวไปหมด)
Gold : ระดับพลังงาน ความดันของเหลว อยู่ในเกณฑ์ปกติในสภาพที่ยังไม่แปลงร่างซินะ
Gold : ตอนนี้นายมีDNAของใครรึเปล่า
Titan : ไม่มี
Gold : งั้นลองแปลงร่างเป็นSilverซิ
Titan : (กลายสภาพเป็นSilver)
Gold : พลังงาน ความดันของเหลวไม่เปลี่ยนแปลงเลย
Gold : ตรวจสอบสัดส่วนก็ไม่มีผิดเพี้ยนซักนิด
Gold : ลักษณะภายนอกก็เหมือนกันเด๊ะ แยกไม่ออกเลยจริิงๆ


Silver(ตัวจริง) : (เดินเข้ามาแบบขรึมๆ)
Gold : อ๊ะ ตื่นแล้วเหรอ ขอโทษนะที่ต้องเรียกมา
Silver : ไม่เป็นไร ว่าแต่มีอะไรเหรอ
Gold : พวกArc-mantewเริ่มมากันแล้ว แถมสามารถก๊อปปี้ร่างได้โดยไม่ต้องพึ่งDNAแล้วด้วยแต่ยังก๊อปได้แค่ภายนอก ตอนนี้เราเลยหาทางแยกระหว่างตัวจริงกับตัวปลอมที่ยังไม่มีDNAอยู่ นายช่วยดูทีซิ
Silver : (มองดูTitanที่แปลงร่างเป็นตัวเอง)
Silver : ลองถอดหน้ากากกับถุงมือเหล็กซิ
Titan : (ทำตามที่Silverบอก)
Silver : (ส่องหน้าTitanชัดๆ)
Silver : ชัดเลย
Gold : เห็นแล้วเหรอ


Silver : กลิ่นปากชัดเลย เหม็นโคตรๆ นี่แกไปกินอะไรมา
Titan : (เอามืออังปากตัวเอง)ฮ้า อือหือ.... สงสัยผมจะกินศพที่โรงฆ่าสัตว์มากเกิน
Gold : ฉันให้มาแยกตัวจริงกับตัวปลอมนะ ไม่ใช่มาดมกลิ่นปาก
Silver : เจอแล้วล่ะ ตรงตากับเล็บ
Gold : (ไปส่องที่่ตากับเล็บ)ยังเป็นสีเทาอยู่นี่
Silver : ใช่ เซลล์พื้นฐานของพวกMantewกับArc-mantewน่ะ มีสีเทา แต่ว่าจุด 2 จุดนี้ เซลล์จะมีสีใสหรือเกือบโปร่งแสง แต่ถ้าเป็นMantewกับArc-mantewมันไม่มีเซลล์แบบนี้ มันมีแต่สีเทาทั้งตัว ก็เลยยังเทาอยู่อย่างงั้นแหละ
Gold : งั้นถ้า.....


เพล้งงงงงงงงงงงงงงง
Arc-mantew(ตัวเมื่อคราวก่อน) : เฮอ เฮอ เฮอ
Silver : แช้ง(เตรียมดาบ) ฉันรับมือเอง
Arc-mantew : เหยื่อมาให้กินเองเลยแฮะ
Gold : ฝากด้วยนะ Titanหนีไปก่อน
Titan : (หนีออกไปจากแลป)
Gold : (สัมผัสจากระดับพลังแล้ว นี่จัดว่าสูงมากเลยนะเนี่ย มันสูงกว่าArc-mantewทั่วไปด้วยซ้ำ)
Silver : ฮึบ ย่ะห์(ฟันดาบไปไม่ยั้ง)
Arc-mantew : (ถอยหลบมาเรื่อยๆ)
Silver : ได้แต่ถอย สุดท้ายเดี๋ยวก็จนมุม(ยังคงฟันต่อไป)
Arc-mantew : (ถอมมาจนชิดผนังแลป)
Silver : เสร็จล่ะ(แทงไปเต็มเหนี่ยว)
Arc-mantew : ฮี่ๆๆ(กระโดดหลบข้ามหัวSilver)
ตูมมมมม
(ดาบพุ่งไปแทงกำแพงจนติด)
Arc-mantew(อยู่ข้างหลังSilver) : ตาข้าล่ะ
Arc-mantew : เฉือก(กัดคอSilverลงไปจมเขี้ยวพร้อมกับปล่อยพิษลงไป)
Silver : อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

trainerperth

Arc-mantew : (ถอนเขี้ยวออกมา)
Silver : (ลงไปกองกับพื้นทันที)
Arc-mantew : ไว้ตายสนิทแล้วค่อยเจอกัน(เลียปาก)
Arc-mantew : (โดดหนีออกไปทางเดิม)


Silver : (ตัวซีดลงอย่างรวดเร็ว)อะ อะ อั่ก...
Silver : แค่กๆ (สำลักออกมาเป็นของเหลวสีเขียว)
Gold : Silver แย่แล้วต้องรีบช่วยด่วนเลย(แบกSilverไปห้องพยาบาลฉุกเฉินทันที)


Arc-mantew : (เดินออกมาอย่างสบายใจ)
Arc-mantew : หือ?
Freeze : ลำแสงแช่แข็ง(ยิงลำแสงสีฟ้าออกมาจากมือ)
Burn : ลำแสงเผาไหม้(ยิงลำแสงสีเพลิงออกมาจากมือ)
ตูมมมมมมมมม!
Arc-mantew : (ไม่เป็นอะไรเลย) น่ารำคาญจริง อีกแปปเดียวก็จะได้enjoy eatingแล้วแท้ๆ
Arc-mantew : ฮ้าาาาาาาาา(พ่นควันสีขาวออกมาจากปาก)
ทำให้พื้นที่ตรงนั้นขาวไปหมดมองไม่เห็นอะไรเลย)
Burn : สร้างควันอำพรางเรอะ ไม่ได้ผลหรอก จะใช้ความร้อนไล่ควันออกให้หมดเลย(ทำร่างกายให้ไฟลุกทั้งตัว)
ตูมมมมมมมมมมมมม
แก๊ก แก๊ก<<<เสียงหินกระทบพื้น
Freeze & Burn : (เหลือแต่อัญมณีที่หน้าผากตกอยู่บนพื้นในสภาพร้าว)
Arc-mantew : ก๊าซไวไฟได้ผลดีเกินคาดแฮะ 555+

แต่เหตุการณ์ทั้งหมดได้ถูกเฝ้ามองอย่างลับๆมาโดยตลอด
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ จะปล่อยไว้อีกเหรอZecter
Zecter : .....
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : แบบนี้ฝีมือทั้งหมดที่นายมีน่ะ เพื่ออะไรกัน
Zecter : ฉะ...ฉันฝึกไว้ป้องกันตัวเอง
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : งั้นนายจะมาอยู่SSPทำไม!
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : แล้วจุดประสงค์ที่นายสร้างพวกเราขึ้นมาล่ะ บรรดาหุ่นยนต์แมลงที่นายสร้างล่ะ เพื่ออะไร?
Zecter : ในอดีต พวกนายมันก็แค่ของเล่นของฉัน
Zecter : โดยเฉพาะนายนั่นแหละ เป็นตัวแรกที่ถูกสร้าง และถูกสร้างโดยพ่อฉัน
Zecter : และฉันก็เพิ่งจะรู้ความสามารถที่แท้จริงของพวกนายมาได้ไม่นานนี้เอง
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : (กระโดดข่วนหน้าZecter)เจ้าโง่!
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : ทั้งๆที่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงแล้ว ทำไมนายไม่เอาจุดประสงค์ของพวกเรารวมกับความสามารถของนายล่ะ
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : พ่อของนายรู้พฤติกรรมของนายมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว ว่านายไม่ค่อยมีเพื่อน และชอบที่จะอยู่คนเดียวกับธรรมชาติโดยเฉพาะแมลงอย่างเราๆ
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : และนายก็ปกป้องธรรมชาติ แม้ว่าจะสู้เค้าไม่ได้ก็ตาม
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : พ่อของนายดูออก จึงส่งนายไปฝึกการต่อสู้เพื่อป้องกันตนเอง แลัวสร้างบรรดาแมลงที่นายรักมาเป็นเพื่อนเล่นให้นายไง
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงน่ะ ให้นายได้ต่อสู้เพื่อปกป้องธรรมชาติ ปกป้องชีวิตอื่น โดยมีพวกเราเป็นพลังให้นาย...
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : และเป็นเพื่อนคุยยามเหงา
Zecter : .....
Zecter : (มีแววตาฮึกเหิมขึ้นมาทันที)


Gold : (นั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน)
.
.
.
เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง
.
.
.
เวลาผ่านไป 2 ชั่วโมง
.
.
.
เวลาผ่านไป 3 ชั่วโมง
.
.
.


เวลาผ่านไป 6 ชั่วโมง
.
.
.
เวลาผ่านไป 12 ชั่วโมง
.
.
.


Gold : (โทรจิตคุยกับทีมแพทย์ในห้องฉุกเฉิน)ยืนยันแล้วซินะ
Gold : ทำสุดความสามารถแล้วล่ะ
Gold : (ลดเสียงพูดกับตัวเองทั้งน้ำตา)Silverตายแล้ว วาสนาเราคงหมดสิ้นกันแล้วล่ะ เจ้าบอร์ดี้การ์ดสีเงิน ไม่สิ เพื่อนแท้Silver
Gold : ห้ามใครรู้เรื่องนี้เป็นอันขาด ไม่ว่าจะเป็นทหาร เพื่อน หรือโปเกมอน
Gold : โดยเฉพาะเครซเซอเลีย

แต่ก็มีโปเกมอนรู้ข่าวไปตัวนึงซะแล้ว
Suicune(ของSilver) : (มองด้วยตาเศร้าๆอยู่ข้างนอกก่อนที่จะเดินหนีออกไปทั้งน้ำตาคลอเบ้า)

trainerperth

Arc-mantew : (กำลังเดินตรงกลับมาที่SSP)
Sword : ย่าาาาาาาาาาาาาห์(กระโดดมาแต่ไกล)
Arc-mantew : (โยกตัวหลบได้ทันพอดี)
Sword : แก แกบังอาจฆ่าอาจารย์
Blade : อย่าพลาดนะพี่Sword
Arc-mantew : คราวนี้ครึ่งมังกรเหรอ
Arc-mantew : จะครึ่งหรือจะเต็มก็ทำอะไรไม่ได้หรอก
Sword : หยามกันนักนะ เอาเลยBlade
Blade : (กระโดดไปรออยู่บนหัวArc-mantewก่อนแล้ว)กลายเป็นขี้เถ้าไปซะ(พ่นไฟเต็มแรง)
Arc-mantew : (โดนไฟคลอกไปทั้งตัว)
Sword : ต่อด้วยนี่!(เอาเขาที่หัวพุ่งทะลุตัวArc-mantewไป)
Arc-mantew : ขะ อะ อั่ก.....


ที่ห้องดับจิต
Silver : (นอนแน่นิ่งโดยยังมีของเหลวไหลออกมาจากตัวเหมือนเดิม)(มีแสงสีฟ้ารางๆลอยออกมาจากตัวSilver)
ลาติออส : (ร้องไห้)เจ้านายไม่น่าตายเลย แง้
ลาติออส : ถ้าผมยังอยู่น่าจะพอทำอะไรได้บ้าง ฮึก
ลาติออส : เราคงหมดวาสนาต่อกันแล้ว ผมต้องไปเกิดใหม่แล้วล่ะ
Silver : หวังว่าเราคงเกิดมาเจอด้วยกันอีกนะ
ลาติออส : (เอามือจับมือSilverเป็นครั้งสุดท้าย)ลาก่อนนะเจ้านาย(ลอยหายไปในสภาพดวงวิญญาณ

เพลลลลลล้งงงงงงงง
??? : (เดินตรงมาที่ร่างของSilver)
??? : ฉันไม่ปล่อยให้แกตายหรอก...
??? : เจ้าเพื่อนยากSilver
??? : (เอามือไปวางไว้บนหัวใจSilver)(กดลงไปเต็มแรงจนเตียงข้างล่างยุบลงไป)
Silver : (มีของเหลวสีเขียวพุ่งออกมาจากปากแผลและช่องตามร่างกาย)อุ อั่ก


Arc-mantew : คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะล้มข้าได้รึไง(เอามือจับเขาSwordไว้)
Sword : อ๊ะ!
Arc-mantew : นี่แน่ะ(เหวี่ยงSwordไปรอบตัว)
Sword : ปล่อยนะ!
Arc-mantew : ก็ได้ นี่!(หักเขาของSword แล้วเหวี่ยงตัวทิ้ง)
Sword : อ๊าาาาาาาาก
ลาติิออส : (แอบเฝ้าอยู่)
ลาติออส : นี่แกฆ่าเจ้านายฉัน ถ้าฉันยังไม่ตายน่าจะพอทำอะไรได้บ้าง
Gold : ก็ยังไม่ตายน่ะซิ
ลาติออส : อ๊ะ ท่านGold
Gold : ไม่ตงิดใจเลยรึไง ว่าออกมาจากร่างSilverตั้งนานแล้ว วิญญาณยังไม่สลาย แถมยังจับต้นไม้ได้อีก วิญญาณไม่น่าจับได้ไม่ใช่เหรอ
ลาติออส : จริงด้วย
Gold : ฉันช่วยทำร่างใหม่ให้นายโดยใช้วิญญาณเป็นต้นแบบ
Gold : นายเป็นอิสระแล้วล่ะ
ลาติออส : ทะ ท่านGold
Gold : บอกตามตรงว่าไม่อยากให้นายตายหรอก ก็นักSilverขนาดนั้น
Gold : แต่ว่ายังไงก็คงไมได้พบกันอยู่ดี
Gold : ดังนั้นฝากนายดูแลครอบครัวSilverและ...
Gold : ลูกชองนายด้วย(ดีดนิ้ว)
ลาติออส : ท่านGold เดี๋ยว อ๊ะ อ๊าาาาาาาา(กลายเป็นลูกพลังงานสีฟ้าลอยหายไป)
Gold : ไปตื่นอีกทีที่Secret gardenใต้ต้นไม้ต้นเดิมนะ
Arc-mantew : เอาล่ะ เลิกเล่นแล้วปิดฉากเลยดีกว่า(กางกรงเล็บ)
Blade : แย่แล้ว พี่Sword(ยิงกระสุนกรงเล็บใส่หลังArc-mantew)
Arc-mantew : (กระสุนกรงเล็บฝังที่หลังก็ไม่เป็นอะไรเลยและยังคงเดินตรงดิ่งไปหาSword)
Gold : (กำมือจนเกิดประกายไฟ)ชักจะทนไม่ไหวแล้ว
Gold : เพิ่อแก้แค้นที่แกจัดการSilver...
Gold : แกฆ่าเพื่อนแท้ของฉัน!
Gold : (มีแสงสีทองค่อยๆสว่างขึ้นมากลางตัว)
Sword : (ตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก)
Arc-mantew : ความมั่นใจเมื่อกี้มันไปไหนหมดซะล่ะ
Gold : แปลง...
Sword : อะ อะ...
Sword : อาจารย์ช่วยด้วย!

trainerperth

ฟิ้วววววววววววววววววว(<<<มีลมสีเงินพัดผ่านมา)
Arc-mantew : ขึก(โดนอะไรบางอย่างมาล๊อคคอไว้)
Gold : (จ้องตาค้าง)(อึ้ง)
Sword : (อึ้ง)
Sword : อะ.....อาจารย์!
Gold : Si.....Silver
Silver(สภาพซีดเซียวไปทั้งตัว) : ก็เออซิ แกเห็นเป็นใครล่ะ แค่ก(ยังไอออกมาเป็นของเหลวสีเขียวอยู่)
Arc-mantew : ทะ ทำไมแกยังไม่ตายอีก
Silver : ตอนแรกก็นึกว่าจะแย่อะนะ แต่ตอนที่กำลังจะหมดลมน่ะ นึกวิชาออกพอดี และเป็นวิธีเดียวที่น่าจะมีโอกาสรอดด้วย
Silver : วิชา"กบจำศีล" หยุดชีพจรและทุกอย่างของร่างกาย พูดง่ายๆคือทำให้ตายแต่ยังมีสติ
Silver : พอเลือดหยุดหมุนเวียน พิษหยุดไหล ฉันก็ค่อยๆใช้ปราณดันกระแสเลือดย้อนกลับออกมาเพื่อขับพิษ
Silver : ตอนแรกคิดว่าอาจจะกินเวลาเป็นสัปดาห์ แต่มีใครไม่รู้มาช่วยฉัน ดันพิษออกซะเกือบหมดตัวเลย
Gold : แล้วที่ตัวซีดแบบนี้...
Silver : ฉันแทบไม่มีเลือดในตัวเลยไงล่ะ แต่จงใจเหลือเลือดที่มีพิษไว้นิดหน่อยให้ร่างกายพอขยับได้บ้าง


Silver : (หน้าเริ่มมืด)แต่ว่า ก็จะไม่ไหวแล้วล่ะ
Arc-mantew : แบบนี้กินสดก็ได้วะ(ดิ้นจนหลุดแล้วหันกลับมาพ่นพิษใส่หน้าSilver)
Silver : อ๊าาาาาาาาาา(เอามือกุมหน้าตัวเอง)ตะ ตาฉัน
Arc-mantew : ตายซะเถอะ(กางกรงเล็บเตรียมปาดคอSilver)


ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง
Arc-mantew : (โดนอะไรบางอย่างบินโฉบตัดไปตัดมา)อะ อั่ก อะไรอีกเนี่ย
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : (บินกลับไปเกาะที่ไหล่Zecter)
Zecter : (พูดด้วยเสียงเรียบๆ)พาคุณSilverหนีไปก่อน
Sword & Blade : (รีบโดดไปพาตัวSilverออกมา)
Gold : ยังดีที่สวมหน้ากากเลยไม่เป็นไรมาก แต่ว่าเอาไปดูตาก่อนเหอะ อาจจะบอดก็ได้
Gold & Sword & Blade : (พาSilverไปที่หน่วยพยาบาลในSSP)
Arc-mantew : มีตัวอะไรมาให้เคี้ยวเรียกน้ำย่อยก่อนด้วยแฮะ
Zecter : (มองซ้ายมองขวา)ไม่มีใครอยู่แล้วซินะ
Zecter : (แววตาเปลี่ยนเป็นเหี้ยมขึ้นมาทันที)จะไม่ปล่อยให้แกมีชีวิตรอดไปได้อีกแล้ว
Zecter : ฉันจะให้แกได้เห็นเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ฉันจะแสดงฝีมือที่แท้จริง
Zecter : จงใช้ความผิดให้กับทุกชีวิตที่ฆ่าไปซะ
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : (มาเกาะที่ท้ายทอยZecter)
Zecter : แปลงร่าง!

trainerperth

หุ่นตนต์ตั๊กแตนตำข้าว : Armor on
(มีชุดเกราะสีเขียวสร้างออกมาจากท้ายทอยZecter)
หุ่นยนต์ด้วงกว่าง : ทำไมไม่ใช้ฉันล่ะ
Zecter : ก็นายน่ะ ถึงจะเก่งแต่นิสัยเสีย ใครจะไปอยากใช้
หุ่นยนต์ด้วงกว่าง : เชอะ แล้วไม่ต้องมาเรียกใช้เลย
Zecter : อย่างนายน่ะ เอาไว้เข้าตาจนค่อยจะเรียกมาใช้แล้วกัน
หุ่นยนต์ด้วงกว่าง : ชิ!(บินตรงไปหาArc-mantew)
Arc-mantew : มาให้กำจัดอีกแล้วเหรอ
หุ่นยนต์ด้วงกว่าง : (บินกระแทกตัวArc-mantew)
Arc-mantew : อุก
หุ่นยนต์ด้วงกว่าง : (บินหนีหายไป)
Arc-mantew : หึ่ย จะสิ่งมีชีวิตหรือหุ่นยนต์ก็สู้ข้าไม่ได้หรอก
Zecter : เดี๋ยวเห็นดีกัน(เตรียมท่ามีดท่อนแขน)


Arc-mantew : ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก(พุ่งตรงมาหาZecter)
Zecter : (โยกตัวหลบ)ฉับ ชิ้ง(หันกลับมาฟันหลังArc-mantewไปสองที)
Arc-mantew : แสบนักนะแก ย่ะห์(พุ่งกลับมาชกZecter)
Zecter : (เอามีดท่อนแขนปัดออกไปได้)
Arc-mantew : นี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(ชกZecterรัว)
Zecter : อุ อุ๊บ(โดนไปหลายหมัด)
Zecter : ฮึ้ย!(โยกหลบได้หมัดนึงแล้วพลิกตัวไปฟันArc-mantew)
Arc-mantew : ก๊าาาาซ(โดนฟันจนกระเด็นออกมา)
Arc-mantew : กรรรรรร แก๊ซซซซซ(พ่นใยไปมัดตัวZecterไว้)
Zecter : (โดนมัดตัวไว้แต่ก็ยังนิ่ง)
Arc-mantew : เสร็จล่ะ ตายซะเถอะ!(กางกรงเล็บแล้วพุ่งตรงมาหาZecter)
Zecter : ต่อให้พวกแกมาไม้ไหน...


Zecter : (เอามือไปจับคันโยกที่เอวขวา)ฉันก็รับมือได้หมดแหละ
Zecter : ลอกคราบ(ดันคันโยกจนสุด)
หุ่นยนต์ตักแตนตำข้าว : Shed armor
ตูมมมมมมมมมมมมมม(<<<ชุดเกราะของZecterระเบิดออก)
Arc-mantew : อั่ก(กระเด็นถอยไปอีกรอบ)
Zecter : (มีชุดเกราะใหม่แทนที่)
Arc-mantew : (กลับมาตั้งหลักได้)(ยกมือยิงลูกพลังงานใส่Zecter)
Zecter : โอ๊ะ!(โดนยิงจนกระเด็น)
Zecter : โจมตีระยะไกลเหรอ ถ้าอย่างงั้นต้องผึ้ง
หุ่นยนต์ตั๊กแตนตำข้าว : (ออกมาจากท้ายทอย)
หุ่นยนต์ผึ้ง : (บินมาเกาะแทนที่)Armor on
(ชุดเกราะกลายเป็นสีเหลืองสลับดำ)
Zecter : (คว้าปืนSting shooterยิงสวนทันที)
ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Arc-mantew : ย่ะห์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(ยิงลูกพลังงานสวนออกมาไม่แพ้กัน)
Zecter : (กระโดดหลบไปด้านข้าง)
Zecter : ไม่ไหว ลูกพลังงานมันเหนือกว่าเรา ทั้งพลังและความเร็วในการยิง
Zecter : ถ้าx1ไม่ได้ผลก็ต้องx4วะ
Arc-mantew : บ่นอะไรอยู่คนเดียว(ยิงลูกพลังงานใส่Zecter)
Zecter : ห๊ะ!


หุ่นยนต์ด้วงกว่าง : (บินมาโฉบทำลายลูกพลังงานทิ้ง)
หุ่นยนต์ด้วงกว่าง : ช่วยแล้วนะ(บินหายไป)
Zecter : ขอบใจมาก
Arc-mantew : เกือบแล้วเชียว
Zecter : ตาฉันมั่ง(เหนี่ยวไกSting shooterอย่างแม่นยำ)
Arc-mantew : โอ๊ะ(โดนยิงเข้าไปแสกกลางหน้าพอดี)
Arc-mantew : แกนะแก
Zecter : แมงมุม
หุ่นยนต์แมงมุม : (ไต่ใยลงมาข้างๆZecter)ขยุ้มหลังคา
หุ่นยนต์ผึ้ง : จะต่อทำไมเนี่ย(บินออกจากท้ายทอยZecter)
หุ่นยนต์แมงมุม : (มาเกาะแทนที่)Armor on
(ชุดเกราะกลายเป็นสีม่วงและมีแขนกลอีกสี่แขนอยู่ที่หลัง)
Zecter : รวมแขนขาจริงด้วยแล้วก็แมงมุมขนานแท้
แขนกลทั้งสี่ข้าง : ครอง แคร๊ง ก๊อง แกร๊ง แคร็ง(เปลี่ยนมือเป็นอาวุธมิสไซล์,ปืน,ดาบ,ปืน)
Zecter : อุปกรณ์เยอะไปหน่อย ขออภัย